Zgodnie z Traktatami UE zarządzanie rybołówstwem jest jedną z tych dziedzin, które leżą w wyłącznych kompetencjach UE. Dzisiejsza Wspólna Polityka Rybołówstwa (WPRyb) wdrażana jest od 2002 r., kiedy to przeprowadzono jej gruntowną reformę. Jednak jej założenia nie przystają już do rzeczywistości, dlatego Komisja Europejska zainicjowała w 2009 r. nową fazę reform. W pierwszej połowie roku opublikowano Zieloną Księgę w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa, zaś do końca roku toczyły się szerokie konsultacje społeczne mające na celu zebranie opinii przedstawicieli zainteresowanego sektora i wszystkich osób zainteresowanych przyszłością rybołówstwa w Europie.

Reforma ma zostać wdrożona do 2013 r. Do tego czasu będzie funkcjonował utworzony w 2006 r. Europejski Fundusz Rybacki, który ma na celu wspieranie zrównoważonego rozwoju sektora rybactwa i obszarów głównie od niego zależnych, a także rybołówstwa śródlądowego. EFR obejmuje pięć priorytetów: adaptacja floty, akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót, działania służące wspólnemu interesowi, trwały rozwój obszarów rybołówstwa, pomoc techniczna. Tak jak w przypadku EFRROW, poszczególne państwa członkowskie opracowują najpierw plany strategiczne, a następnie program operacyjny w celu realizacji polityki i priorytetów, które mają być współfinansowane z EFR.

 

Instytucją odpowiedzialną po stronie Komisji Europejskiej jest Dyrekcja Generalna ds. Rybołówstwa i Gospodarki morskiej.

 

Podstawa prawna

Rozporządzenie Rady nr 2371/2002 (WE) z 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz. U. L 358 z 31.12.2002)

Rozporządzenie Rady nr 1198/2006 (WE) z 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. L 223 z 15.8.2006)